Subiektywne spojrzenie (nie tylko) na finanse

Niekiedy bardzo trudno nakreślić plan działania, określić priorytety – trzeba się dostosowywać, czasem improwizować wśród możliwości, które napotykamy w chaosie świata.

Jesteśmy niewolnikami wielu rzeczy, których potrzebujemy, do których przywykliśmy, które posiadamy.

Neuromarketing wciąż jest w powijakach, ale […] w najbliższych latach bardzo się rozprzestrzeni. Być może nigdy nie będzie w stanie wskazać, w której części mózgu znajduje się „guzik zakupów” („I dzięki Bogu!”, pomyśli wielu ludzi), ale z pewnością pomoże przewidzieć konkretne kierunki i trendy, które odmienią oblicze i los światowego handlu.

Zamiast stosować męczącą kontrolę i nadzór, dominację można sobie dzisiaj zapewnić przy znacznie mniejszym nakładzie pracy, czasu i pieniędzy, grożąc brakiem lub wycofaniem swojego zaangażowania. Groźba cofnięcia zaangażowania przerzuca obowiązek tworzenia i podtrzymywania niezbędnego do życia układu na tę drugą, „zdominowaną” stronę.

W świecie płynnej nowoczesności trwałość rzeczy, podobnie jak trwałość więzi międzyludzkich, traktuje się zwykle z niechęcią, widząc w niej zagrożenie.

Poskramianie oczekiwań wobec nieograniczonego wyboru: Wybór przestaje oferować możliwości, a zamiast tego narzuca ograniczenia. Nienasycenie a świątynie konsumpcji: Konsumenci odgrywają w kapitalizmie zbyt poważną rolę, by można im było pozwolić na podejmowanie samodzielnych decyzji. Paradoks wyboru między oczekiwaniami i realiami: Na cokolwiek patrzymy – małe lub wielkie sprawy, sprawy materialne, styl życia – życie to kwestia wyboru.

To pytanie może zmienić Twoje życie. Być może zadajesz go sobie codziennie.

Chcieli używać świata, ale dookoła używanie było jednoznaczne z posiadaniem. Chcieli czekać w dziewiczej gotowości na wielką szansę, ale lata płynęły, a szansy nie było. Inni, może w kajdanach, ale jednak szli naprzód; oni nie ruszali się z miejsca.

Minimalne zaangażowanie jest dokładnie tym, co dostaje za swoje pieniądze użytkownik produktu przeznaczonego do jednorazowego użytku.

Kto nie lubi darmochy? Wszyscy cieszymy się, dostając bezpłatne próbki, darmowe gry, darmowe obiady, darmowe telefony, mając dostęp do darmowej telewizji. Komu i jak mogłyby szkodzić?

Według tradycyjnej teorii ekonomii większą wartość ma przecież to, co występuje w niewielkich ilościach.

[…] Po pierwsze, ludzie są dobrzy. Po drugie, każdy konflikt da się zażegnać.

Nigdy nie trać czujności! Musisz samodzielnie myśleć i nieustannie sprawdzać, czy rzeczywistość potwierdza twoje przypuszczenia i wnioski.

Naklejki na zderzakach samochodowych i magnesy lodówkowe przypominają nam, że Życie Nie Jest Próbą Generalną.

[…] Rzeczywiście, wszyscy umrzemy, śmierć jest absolutem […], ale nawet w takiej sytuacji możemy się uważać za szczęściarzy.

Zadowolenie rośnie wraz ze wzrostem dochodów, a tylko do pewnego momentu. Później się zatrzymuje, czyli następne rzeczy, które osiągamy, nie sprawiają, że jesteśmy szczęśliwsi – zadowolenie z życia nie wzrasta. Ale rzadko ktoś, komu powodzi się w zarabianiu pieniędzy, odpuszcza sobie po zgromadzeniu pewnej sumy.

Im bardziej się człowiek w latach posuwa – choć też nie przesadzajmy z tym tempem posuwania (bo ono nie jest aż tak wielkie) – ale im człowiek starszy, tym bardziej zdaje sobie sprawę z tego, co jest ważne.

Człowiek pozwolił się wkręcić w tryby konsumpcji, która dyktowana jest ekonomicznym zyskiem, gdzie jedna piąta ludzkości kupuje 90% wszystkich konsumpcyjnych dóbr.

Gdy ktoś mówi ci, że żyje na 100%, to co ci przychodzi na myśl? Zapewne to, że jest zdrowy, szczęśliwy (pojęcie bardzo szerokie), realizuje swoje marzenia, oddaje się pasjom.

Powiem ci coś… Może weźmiesz mnie za idiotę. Znam najbogatszych ludzi na świecie.