Fuzje i przejęcia - nowe oblicze bankowości

Polska ma – jak do tej pory – zróżnicowany i stabilny sektor finansowy, który skutecznie opierał się globalnym zawirowaniom. Kryzysowe rewolucje nie doprowadziły na razie do wielkich bankructw i upadłości, a rząd nie wspomagał instytucji finansowych, aby je ratować. Dokonał tego w sposób pośredni Narodowy Bank Polski, który zmniejszył stopę rezerw od depozytów, a wcześniej wykupił obligacje pieniężne od banków, a przez to poprawił ich płynność. Ostatnie 20 lat sektora finansowego w naszym kraju to modelowe przerabianie prawie wszystkich etapów funkcjonowania przedsiębiorstwa w warunkach wolnej gospodarki rynkowej: budowanie od podstaw, bankructwa, przejęcia, prywatyzacje oraz czas boomu. Obecny czas sektora to czas niepokoju i może utrzymywać się przez kilka następnych lat. Może to być czas fuzji i przejęć. Losy krajowych banków i firm ubezpieczeniowych uzależnione są od ich właścicieli i rządów krajów, które stały się udziałowcami instytucji finansowych. Na drugi plan schodzi strategia, którą realizują one z różnym skutkiem w Polsce. Przypuszczalne fuzje na rynku polskim nie będą raczej uzależnione od kondycji naszych banków, ale prawdopodobnie wiązać się będą z problemami ich central, które znajdują się poza granicami naszego kraju, co oznacza, że banki będą oceniane przez najbliższe miesiące według kondycji ich właścicieli. Niektóre z zagranicznych banków-matek mogą znaleźć się w sytuacji bez wyjścia i sprzedadzą polskie banki-córki, a tym samym mogą pozbyć się najbardziej dochodowych części swojego biznesu. Dekapitalizowane przez rządy instytucje będą musiały zwrócić w najbliższym czasie część przyznanej pomocy lub zostaną one upaństwowione, a wtedy należące do nich spółki, które znajdują się w naszym regionie zostaną z dużym prawdopodobieństwem wyprzedane. To tylko jeden z wielu etapów zmian. Sektor finansowy zaczyna się dzielić na tych, którzy mają straty i szykują plany ratunkowe, a także tych, którzy gromadzą pieniądze na nowe zakupy. Wszystko to przy zgodzie Komisji Europejskiej, która sprzyja fuzją i przejęciom. Wspiera ona w interesie integracji europejskiej takie działania, jeżeli zauważa, że przyszłość banku lub instytucji finansowej może być lepsza, jeśli wyjdzie poza granice kraju, w którym ma centralę. Dla zwykłych klientów może to skutkować pogorszeniem się jakości usług oraz wzrostem opłat i prowizji za produkty i usługi.