Subiektywne spojrzenie (nie tylko) na finanse

To pytanie może zmienić Twoje życie. Być może zadajesz go sobie codziennie.

W czasach, kiedy więcej niż co dziesiąty zdolny do pracy człowiek nie może znaleźć stałego zajęcia, a płace nie nadążają za rosnącymi kosztami życia, coraz bardziej naturalne staje się to, że zaczynamy szukać możliwości stworzenia sobie własnego warsztatu pracy.

Chcieli używać świata, ale dookoła używanie było jednoznaczne z posiadaniem. Chcieli czekać w dziewiczej gotowości na wielką szansę, ale lata płynęły, a szansy nie było. Inni, może w kajdanach, ale jednak szli naprzód; oni nie ruszali się z miejsca.

[…] O ile bowiem szefowie łatwo zgadzają się, aby osoby poniżej trzydziestki, zachowywały pewną niezależność i pracowały, kiedy im się podoba, o ile czasami nawet doceniają fakt, iż można je zaangażować w dowolnej chwili, doceniają rozległość zainteresowań, wszechstronność doświadczeń, o tyle, zresztą dosyć niekonsekwentnie, od pracowników po trzydziestce żądają (czyniąc w ten sposób z trzydziestki rodzaj Rubikonu), aby dawali dowody pewnej stałości, gwarantowali punktualność, poważny stosunek do pracy, wierność, dyscyplinę.

Ludzie, którzy decydują się najpierw robić pieniądze odkładając swe prawdziwe zamiary na potem, na czas, gdy się wzbogacą, nie zawsze muszą się mylić.

Minimalne zaangażowanie jest dokładnie tym, co dostaje za swoje pieniądze użytkownik produktu przeznaczonego do jednorazowego użytku.