Analitycy nie są zgodni co do prognoz sytuacji na światowych parkietach, jednak niestabilność strefy euro oraz nierozwiązane problemy zadłużenia będą rzutować negatywnie na notowania giełd światowych, a tym samy dalszy odpływ środków z funduszy inwestycyjnych. Taka sytuacja powodować będzie wzrost zainteresowania produktami, które chronią kapitał w 100%. Istotnym czynnikiem wspierającym sprzedaż produktów strukturyzowanych będzie oprocentowanie depozytów oferowane przez banki – gorsza oferta lokat powinna przełożyć się na dalszy rozwój rynku struktur.
Ostatnie lata pokazały, że sprawdzają się produkty o jak najprostszej konstrukcji, gdzie obserwacja wskaźnika rynkowego następuje tylko w dacie zakończenia lub po każdym roku trwania produktu, powiązane ze znanymi i dobrze rozpoznawalnymi indeksami. Dotychczas największą popularnością cieszyły się dwa rodzaje struktur: produkty z relatywnie krótkim terminem zapadalności, np. 12 miesięcy, i 100-procentową ochroną kapitału oraz te o dłuższym terminie, np. do 3-5 lat, ale wyposażone w opcję autocall, pozwalającą na zakończenie inwestycji przed czasem, o ile spełni się zakładany scenariusz inwestycyjny.
Kluczowy jest wybór określonego scenariusza bazowego, w którym dana struktura przyniesie zyski. Scenariusz ten musi się oczywiście charakteryzować jak największym prawdopodobieństwem realizacji, ale przy obecnej zmienności rynków kapitałowych niełatwo jest prognozować dynamikę rozwoju rynku.
Produkt dodatnio skorelowany z indeksami giełdowymi ma spore szanse na przyniesienie satysfakcjonującej stopy zwrotu w dłuższym horyzoncie czasowym (2-3 lata), a ochrona kapitału zapewni komfort psychiczny, jeśli scenariusz inwestycji był inny od planowanego.
Istotne jest unikanie strategii opartych na modnych rynkach, jak na przykład sektor budowlany (w 2007 r.), surowce (pierwsza połowa 2008 r.) czy złoto (obecnie). Zdaniem obserwatorów to przykłady mocno zaawansowanych trendów czy wręcz baniek spekulacyjnych, co drastycznie zmniejsza szanse na uzyskanie dodatniego wyniku z inwestycji.
Od 1 kwietnia 2012 r. nie będzie już można założyć lokat z dzienną kapitalizacją odsetek, co z pewnością skłoni część klientów do poszukiwania innych, alternatywnych sposobów oszczędzania lub inwestowania – i tu miejsce dla produktów strukturyzowanych. Podstawy do zarabiania są: nowe formuły wypłaty, nowe konstrukcje, nowi dystrybutorzy. Reszta – jak zwykle – w rękach rynku.
Opracowane na podstawie: Paweł Zielewski, Struktura kryzysu, Forbes 2012, Nr 2, s. 98-101
Ostatnie lata pokazały, że sprawdzają się produkty o jak najprostszej konstrukcji, gdzie obserwacja wskaźnika rynkowego następuje tylko w dacie zakończenia lub po każdym roku trwania produktu, powiązane ze znanymi i dobrze rozpoznawalnymi indeksami. Dotychczas największą popularnością cieszyły się dwa rodzaje struktur: produkty z relatywnie krótkim terminem zapadalności, np. 12 miesięcy, i 100-procentową ochroną kapitału oraz te o dłuższym terminie, np. do 3-5 lat, ale wyposażone w opcję autocall, pozwalającą na zakończenie inwestycji przed czasem, o ile spełni się zakładany scenariusz inwestycyjny.
Kluczowy jest wybór określonego scenariusza bazowego, w którym dana struktura przyniesie zyski. Scenariusz ten musi się oczywiście charakteryzować jak największym prawdopodobieństwem realizacji, ale przy obecnej zmienności rynków kapitałowych niełatwo jest prognozować dynamikę rozwoju rynku.
Produkt dodatnio skorelowany z indeksami giełdowymi ma spore szanse na przyniesienie satysfakcjonującej stopy zwrotu w dłuższym horyzoncie czasowym (2-3 lata), a ochrona kapitału zapewni komfort psychiczny, jeśli scenariusz inwestycji był inny od planowanego.
Istotne jest unikanie strategii opartych na modnych rynkach, jak na przykład sektor budowlany (w 2007 r.), surowce (pierwsza połowa 2008 r.) czy złoto (obecnie). Zdaniem obserwatorów to przykłady mocno zaawansowanych trendów czy wręcz baniek spekulacyjnych, co drastycznie zmniejsza szanse na uzyskanie dodatniego wyniku z inwestycji.
Od 1 kwietnia 2012 r. nie będzie już można założyć lokat z dzienną kapitalizacją odsetek, co z pewnością skłoni część klientów do poszukiwania innych, alternatywnych sposobów oszczędzania lub inwestowania – i tu miejsce dla produktów strukturyzowanych. Podstawy do zarabiania są: nowe formuły wypłaty, nowe konstrukcje, nowi dystrybutorzy. Reszta – jak zwykle – w rękach rynku.
Opracowane na podstawie: Paweł Zielewski, Struktura kryzysu, Forbes 2012, Nr 2, s. 98-101
Komentarze
Prześlij komentarz