Niekiedy zdarza się tak, że mimo konkretnie ustalonego, ambitnego, lecz realnego celu odkładamy pracę nad jego osiągnięciem na później (lub w ogóle jej nie podejmujemy).
Przyczyn takiego stanu może być wiele: lęk przed porażką, perfekcjonizm, niski poziom samokontroli, postrzeganie pracy nad osiągnięciem celu jako całości (a nie sekwencji działań, szybkiego nudzenia się czy złej oceny tego, jak czasochłonne jest zadanie).
Chroniczne odkładanie na później tego, czym powinniśmy się zająć w danej chwili, nazywa się prokrastynacją.
Prokrastynacja jest działaniem na własną szkodę, co może prowadzić do poważnych problemów. Brak wywiązywania się z obowiązków, niepłacenie rachunków, niewystarczające przygotowanie do wyzwań to tylko niektóre efekty zaniedbania.
Z chronicznym odkładaniem rzeczy na później można walczyć.
Doskonałość nie istnieje. 20% najbardziej istotnych czynności wystarczy, by osiągnąć 80% efektów.
Motywacja jest tym, co pozwala ci zacząć. Nawyk jest tym, co pozwala ci wytrwać.
Przyczyn takiego stanu może być wiele: lęk przed porażką, perfekcjonizm, niski poziom samokontroli, postrzeganie pracy nad osiągnięciem celu jako całości (a nie sekwencji działań, szybkiego nudzenia się czy złej oceny tego, jak czasochłonne jest zadanie).
Chroniczne odkładanie na później tego, czym powinniśmy się zająć w danej chwili, nazywa się prokrastynacją.
Prokrastynacja jest działaniem na własną szkodę, co może prowadzić do poważnych problemów. Brak wywiązywania się z obowiązków, niepłacenie rachunków, niewystarczające przygotowanie do wyzwań to tylko niektóre efekty zaniedbania.
Z chronicznym odkładaniem rzeczy na później można walczyć.
Doskonałość nie istnieje. 20% najbardziej istotnych czynności wystarczy, by osiągnąć 80% efektów.
Motywacja jest tym, co pozwala ci zacząć. Nawyk jest tym, co pozwala ci wytrwać.
Komentarze
Prześlij komentarz