Idee, wierzenia, pomysły i fantazje

Ludzie od tylu lat harowali, żeby świat był bezpieczny i zorganizowany. Bo nikt nie zdawał sobie sprawy, do jakiego stopnia stanie się nudny. [...] I gdzie tu miejsce na przygodę, no chyba że taką, którą da się kupić?
Prawo, dzięki któremu jesteśmy bezpieczni, to samo prawo skazuje nas na nudę.
Nie mając dostępu do prawdziwego chaosu, nigdy nie osiągniemy prawdziwego pokoju.
Oby nie było gorzej, bo lepiej nie będzie.
[…] Jedyną granicą, jaka ci została, jest świat rzeczy niepojętych. Cała reszta jest zbyt ciasno zaszyta.
Uwięziona w klatce zbyt wielu praw.
Mówiąc o rzeczach niepojętych, miała na myśli Internet, kino, muzykę, bajki, malarstwo, plotki, programy komputerowe, wszystko, co nie jest realne. Rzeczywistość wirtualną. […] Kulturę.
To, co nierzeczywiste, jest silniejsze niż to, co realne.
Bo nic nie jest równie doskonałe jak wytwór wyobraźni.
Bo prawdziwie trwałe są tylko nieuchwytne idee, pomysły, wierzenia i fantazje. Kamień się kruszy. Drewno próchnieje. A ludzie, no cóż, umierają.
Tyle że pojęcia tak kruche jak myśl, marzenie, legenda, mogą trwać i trwać w nieskończoność.
Gdybyś tak mógł zmienić sposób myślenia ludzi […]. To, jak postrzegają samych siebie. To, jak postrzegają świat. Gdybyś to zrobił, mógłbyś zmienić całe ich życie. A to jedyne, co da się stworzyć, a co z czasem nie zniknie.
[…] w pewnym momencie zostaną ci tylko wspomnienia, opowieści i przygody.

Chuck Palahniuk: Udław się, Niebieska Studnia, Warszawa 2007, s. 195-196