Półki w księgarniach z poradnikami uginają się od ilości zawartych w nich informacji i zajmują niepomiernie więcej miejsca niż inne pozycje książkowe. Wszystkie one starają się udzielić wyczerpujących wiadomości na jedno zasadnicze pytanie: jak żyć? A my – z mniejszym lub większym sukcesem – staramy się wprowadzić je we własnym środowisku, we własnych relacjach, we własnych finansach, we własnym życiu.
Zupełnie nie ma się temu co dziwić: jest popyt, jest i podaż. Prawd życiowych udzielają wszyscy, a jednak czegoś brakuje w tych smukłych, lakonicznych formułach, które są równo skrojone, skondensowane i ułożone w punkty. Brakuje życia, które za nimi by stało. Każdy bohater (poradników) nie jest (a przynajmniej nie stara się być) plastikowy, modelowy. Raczej jest mętny, niewyraźny, podobny do Ciebie, podobny do mnie, niedoskonały, niejednoznaczny – bardziej ludzki, swojski, drugi (druga) Ty, drugi ja.
Wtedy historia jest o Tobie, o mnie. Jak w powieściach, wierszach i na obrazach.
Podobno literatura to fikcja, ale niekiedy ma się wrażenie, że każda dobra książka kiedyś się przydarzyła – że ktoś realny żył to życie (takie lub podobne), tylko nie umiał go opisać. Ktoś inny – kto nigdy go nie poznał – przeczuł to życie i je opisał.
Pomiędzy pięknem, dobrem a prawdą zachodzi tajemniczy związek.
Zamieszkują nas bohaterowie naszych ulubionych książek, fragmenty wierszy, których autorów nie pamiętamy, obrazy, które widzieliśmy lata temu w jakimś muzeum. To także ludzie, miejsca, nowe doświadczenia, ciągła nauka i życiowa pokora.
I to wszystko składa się na jakąś lekcję – nie w punktach, nie w tabelkach, nie w ramkach – ale jednak lekcję.
Interpretacja: w niej jest wszystko. Nie tylko cały Twój obraz świata, ale też wszystko to, co się zdarzy. Bo to, co myślisz, wywołuje ciąg dalszy…
Wykorzystuj doświadczenie innych – ktoś za Ciebie już odrobił pracę domową i chce Ci pomóc nie popełniać podobnych błędów.
Jednakże każdy plan nie jest Biblią – w każdym przypadku trzeba ocenić sytuację i wybrać najlepszy sposób działania, ale także umieć go zmodyfikować, gdy warunki się zmieniają. Niezwykle ważna jest umiejętność zachowania prawidłowej oceny rzeczywistości w sytuacjach kryzysowych. Ale również poświęcenie krótkoterminowych korzyści na rzecz długotrwałego zysku, czyli premiowania myślenia strategicznego.
_____
Zupełnie nie ma się temu co dziwić: jest popyt, jest i podaż. Prawd życiowych udzielają wszyscy, a jednak czegoś brakuje w tych smukłych, lakonicznych formułach, które są równo skrojone, skondensowane i ułożone w punkty. Brakuje życia, które za nimi by stało. Każdy bohater (poradników) nie jest (a przynajmniej nie stara się być) plastikowy, modelowy. Raczej jest mętny, niewyraźny, podobny do Ciebie, podobny do mnie, niedoskonały, niejednoznaczny – bardziej ludzki, swojski, drugi (druga) Ty, drugi ja.
Wtedy historia jest o Tobie, o mnie. Jak w powieściach, wierszach i na obrazach.
Podobno literatura to fikcja, ale niekiedy ma się wrażenie, że każda dobra książka kiedyś się przydarzyła – że ktoś realny żył to życie (takie lub podobne), tylko nie umiał go opisać. Ktoś inny – kto nigdy go nie poznał – przeczuł to życie i je opisał.
Pomiędzy pięknem, dobrem a prawdą zachodzi tajemniczy związek.
Zamieszkują nas bohaterowie naszych ulubionych książek, fragmenty wierszy, których autorów nie pamiętamy, obrazy, które widzieliśmy lata temu w jakimś muzeum. To także ludzie, miejsca, nowe doświadczenia, ciągła nauka i życiowa pokora.
I to wszystko składa się na jakąś lekcję – nie w punktach, nie w tabelkach, nie w ramkach – ale jednak lekcję.
Interpretacja: w niej jest wszystko. Nie tylko cały Twój obraz świata, ale też wszystko to, co się zdarzy. Bo to, co myślisz, wywołuje ciąg dalszy…
Wykorzystuj doświadczenie innych – ktoś za Ciebie już odrobił pracę domową i chce Ci pomóc nie popełniać podobnych błędów.
Jednakże każdy plan nie jest Biblią – w każdym przypadku trzeba ocenić sytuację i wybrać najlepszy sposób działania, ale także umieć go zmodyfikować, gdy warunki się zmieniają. Niezwykle ważna jest umiejętność zachowania prawidłowej oceny rzeczywistości w sytuacjach kryzysowych. Ale również poświęcenie krótkoterminowych korzyści na rzecz długotrwałego zysku, czyli premiowania myślenia strategicznego.
_____
Komentarze
Prześlij komentarz