Subiektywne spojrzenie (nie tylko) na finanse

Kryzys nie przychodzi wcale z dnia na dzień. Nadciąga stopniowo, poprzedzany niepokojącymi wstrząsami, po których następuje czasowe uspokojenie.

Niektóre przedsiębiorstwa pozyskują na zewnątrz tylko najbardziej podstawowe funkcje – są to czynności tradycyjnie kojarzone z tak zwanym back office (księgowość, IT), ale jeśli już zdecydują się na outsourcing, wykorzystują to narzędzie śmielej i częściej pozyskują w ten sposób wiedzę typowo specjalistyczną (produkcja, sprzedaż i marketing).

Naomi Klein w No logo pisze o „fenomenie” współczesnego rynku pracy: „Wicher niestałości wieje poprzez pracownicze szeregi, chwiejąc stabilnymi do tej pory fundamentami wszystkich stanowisk. Osoby zatrudnione jako tymczasowa pomoc biurowa, niezależni specjaliści od nowoczesnych technologii, sprzedawcy w sklepie, kelnerki w restauracji – wszyscy czują na twarzach jego groźny powiew. Zatrudnienie w fabrykach jest wypierane przez outsourcing, praca w przemyśle odzieżowym zmienia się w chałupnictwo, we wszystkich branżach bezpieczne pełne etaty ustępują miejsca umowom na czas określony. Nawet prezesi coraz chętniej skłaniają się ku krótkotrwałym związkom; zmieniają korporacje jak rękawiczki, przelatują jak burza przez kolejne gabinety dyrektora, zwalniając na dzień dobry i do widzenia połowę pracowników”.

Sens podnoszenia poziomu obsługi klienta zależy od strategii firmy. Jeśli ta ukierunkowana jest na satysfakcję klienta, a nie na sprzedaż jako taką, to dodawanie wyższej jakości obsługi do nawet przeciętnego produktu podnosi wartość firmy i pozwala jej osiągnąć przewagę konkurencyjną. Co ważne, konkurenci nie są w stanie szybko skopiować takich działań, w przeciwieństwie do przewagi opartej na technologii lub cenie.