(Nie)przebrane bogactwa świata

Ludzie, którzy decydują się najpierw robić pieniądze odkładając swe prawdziwe zamiary na potem, na czas, gdy się wzbogacą, nie zawsze muszą się mylić. Ci zaś, którzy chcą tylko żyć i nazywają życiem jak największą wolność, pogoń za szczęściem, wyłącznie tylko zaspokajanie pragnień czy instynktów, natychmiastowe korzystanie z nieprzebranych bogactw świata […] ci na pewno zawsze będą nieszczęśliwi. […] zdarzają się ludzie, dla których tego rodzaju dylemat nie istnieje albo prawie nie istnieje, bo są albo za biedni i nie mają innych potrzeb jak tylko trochę lepiej jeść i mieszkać, trochę mniej się zapracowywać, albo też są od początku za bogaci, aby doceniać wagę czy bodaj znaczenie tego rodzaju dylematu. Ale w naszych czasach i w naszych okolicach globu coraz więcej ludzi nie zna ani bogactwa, ani biedy; marzą o bogactwie i mogliby się wzbogacić – tu właśnie zaczyna się ich nieszczęście.

Georges Perec: Rzeczy, Książka i Wiedza, Warszawa 1982, s. 65-66.